Historia Mistrzostw Europy w piłce nożnej zaczyna się od … powstania europejskiej federacji UEFA w 1954 roku. Działacze federacji krajowych (głównie włoskiej, francuskiej i belgijskiej) złamali  monopol FIFA i powołali  w piękny czerwcowy poranek w Bazylei – federację europejską. Do UEFA  przystąpiło 30 państw. Pierwszym Prezydentem federacji został 59 letni Duńczyk  Ebbe Schwartz. To on zorganizował  w 1960 roku pierwsze mistrzostwa Europy we Francji. Nazwano je  Pucharem Narodów Europejskich. Sam puchar ufundowała Francja i nazwała go imieniem Henriego Delaunaya. Do rywalizacji przystąpiło 17 państw, a eliminacje przeprowadzono w systemie pucharowym. Na placu boju w finale znalazły się: Czechosłowacja, Francja, Jugosławia oraz ZSRR. Młodym czytelnikom wyjaśniamy,  że ta ostatnia tajemnicza nazwa kraju oznaczała w tym czasie – jedyny słuszny ustrój polityczny na świecie. W naszej części Europy był on obowiązkowy bez możliwości apelacji. To właśnie  zawodnicy  tego  kraju zdobyli  pierwszy tytuł piłkarskich  mistrzów Europy. Skrót ZSRR oznaczał -  Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ( dzisiejszych rankingach piłkarskich znajdziecie ten kraj pod nazwą Rosja). W radzieckiej bramce na tych historycznych - bo pierwszych - ME stał  Lew Jaszyn  - bramkarz, który przeszedł do historii futbolu (w  2000 roku FIFA uznała Jaszyna  za bramkarza „jedenastki stulenia” tzn. składu najlepszych piłkarzy XX wieku). Wcześniej drużyna radziecka (1956) zdobyła złoty medal olimpijski oraz debiutowała w Mistrzostwach Świata w piłce nożnej (1958).

Ciekawostki:

• Drużyna polska w eliminacjach do Pucharu Narodów Europejskich trafiła na faworyta mistrzostw - Hiszpanię. 28 czerwca 1959 roku na mecz z Hiszpanią w Chorzowie przyszło około 100 tys. kibiców. Przegraliśmy 2:4. Drugi mecz w Madrycie też skończył się porażką Biało - Czerwonych (3:0). Mimo, że Hiszpanie wygrali z Polakami w mistrzostwach nie wystąpili. Kolejnym przeciwnikiem La Furia Roya byli piłkarze radzieccy.  Hiszpanie na mecz do Moskwy nie pojechali (walkower). Rządzący krajem generał Franco nie pozwolił też na przyjechanie towarzyszy radzieckich do Madrytu (znowu walkower). W ten sposób Polacy zostali w Warszawie, Hiszpanie w Madrycie, a radziecki zespół poleciał do Paryża.

• Drużyna hiszpańska zdobyła Puchar Europy cztery lata później - na mistrzostwach zorganizowanych w Madrycie. Niestety w drużynie hiszpańskiej w 1964 roku nie wystąpił już legendarny Alfredo di Stefano (napastnik Realu Madryt). Hiszpanie pokonali wtedy w finale piłkarzy radzieckich.

•   W mistrzowskiej drużynie radzieckiej grało trzech Gruzinów: Giwi Czocheli, Michaił  Meschi, Slawa Metreweli oraz jeden Ukrainiec Jurij Wojnow.

Finał stadion Parc des Princes  w Paryżu: ZSRR – Jugosławia  2:1  / po dogrywce / widzów 18 tysięcy

mecz o trzecie miejsce: Czechosłowacja – Francja  2:0