| Mistrzostwa Świata – 1978 |
 |
 |
|
Jedenaste Mistrzostwa Świata rozegrano w Ameryce Południowej, w Argentynie. Po łacinie srebro to argentum. Stąd się wzięła nazwa państwa. W czasie Mundialu w tym kraju rządziła junta wojskowa (1976 – 82). Wygrywanie meczów było więc „sprawą wagi państwowej”. W eliminacjach do mistrzostw świata wystartowało 96 federacji krajowych (zgłoszonych było 106). Ze strefy południowoamerykańskiej awans uzyskała Argentyna (gospodarz turnieju), Brazylia, Peru. Z Ameryki Północnej Meksyk . Z Azji awans uzyskał Iran. Z Europy wystąpiły: RFN (obrońca tytułu), Austria, Szkocja, Holandia, Szwecja, Polska, Włochy, Hiszpania, Francja, Węgry. Z Afryki awansowała Tunezja. Razem w finale wystąpiło 16 drużyn.
Pierwsza faza to mecze rozegrane w systemie grupowym. Drużyny podzielono na 4 grupy. Dalej awansowały pierwsza i druga drużyna z grupy. Była to faza eliminacyjna. Faza eliminacyjna: W grupie A Włochy oraz Argentyna (odpadły Francja i Węgry) W grupie B Polska oraz RFN (odpadły Tunezja i Meksyk) W grupie C Austria oraz Brazylia (odpadły Hiszpania i Szwecja) W grupie D Peru oraz Holandia (odpadły Szkocja i Iran) Drugi etap to faza grupowa 8 drużyn podzielono na dwie grupy po cztery drużyny. Zwycięscy tych grup grali w finale, a zespoły z drugich miejsc walczyły o trzecie miejsce mistrzostw. Grupa 1: Holandia - 5 pkt Włochy - 3 pkt RFN - 2 pkt Austria - 2 pkt Grupa 2: Argentyna - 5 pkt Brazylia - 5 pkt Polska - 2 pkt Peru - 0 pkt Mecz o trzecie miejsce: Brazylia – Włochy 2:1 Finał: Argentyna – Holandia 3:1 W Ameryce Południowej nikt nie wyobrażał sobie, że mistrzem może zostać ktoś inny niż Argentyna bądź Brazylia. Gospodarze - argentyńczycy mieli za sobą stadion oraz często sędziów. Argentyna w drugiej rundzie rozgrywek dostała się do finałów dzięki wysokiemu zwycięstwu nad Peru . Wiedzieli wcześniej, że o awansie (przed Brazylią) będzie decydować różnica bramek. W finale z Holandią tak jak w meczach poprzednich motorem drużyny okazał się Mario Kempes. W decydujących momentach zdobywał bramki. Holendrom strzelił 2 gole, a wcześniej dwukrotnie celnie trafił w meczach z Peru oraz z Polską. To wystarczyło, żeby zostać królem strzelców Mundialu i to wystarczyło do zdobycia Pucharu przez Argentynę. Zespół Polski na tych mistrzostwach miał równie silną drużynę jak na Mundialu 1974. Nie miał natomiast szczęścia (niewykorzystany karny Deyny) oraz męża opatrznościowego - Kazimierza Górskiego (trenerem był Jacek Gmoch). Drużyna była w stanie walczyć nawet w finale, a skończyło się na miejscu 5-8. Ciekawostki:
Mario Kempes, król strzelców Mundialu (oraz pogromca drużyny polskiej na tych mistrzostwach) był w tym czasie piłkarzem hiszpańskiej Valencii CF (1977 – 81). W Primera Division był dwukrotnie królem strzelców. W roku mistrzostw został uznany za najlepszego piłkarza Ameryki Południowej. FIFA uznała go za jednego ze 100 najlepszych żyjących piłkarzy świata.
Daniel Passarella kapitan drużyny argentyńskiej grał w tym czasie w argentyńskim klubie River Plate. Był później trenerem tego klubu. Obecnie jest jego Prezesem (od 2009 roku). Był też selekcjonerem kadry Argentyny (1994-98) oraz Urugwaju (1999-2001). Na poprzednim Mundialu (1974) zarówno drużyna Polski (3:2) jak i Holandii (4:0) wygrały swoje mecze z Argentyną. Mundial w Argentynie był debiutem Michela Platiniego (obecnego szefa UEFA ) na mistrzostwach świata. Skład polskiej drużyny w 1978: Jan Tomaszewski oraz Zygmunt Kukla, Antoni Szymanowski, Jerzy Gorgoń, Władysław Żmuda, Kazimierz Deyna, Henryk Kasperczak , Grzegorz Lato, Andrzej Szarmach , Janusz Kupcewicz, Włodzimierz Mazur, Włodzimierz Maculewicz, Adam Nawałka, Andrzej Iwan, Bogdan Masztaler, Maskotką Mundialu został Gauchito. Maskotka przedstawiała małego chłopca w argentyńskim stroju piłkarskim. Stojący na boisku chłopiec z piłką miał na głowie kapelusz z napisem Argentyna 78. Finał: Buenos Aires na Estadio Monumental Argentyna - Holandia 3:1
Argentyna (1 czerwiec – 25 czerwiec) 1978
Skład drużyny Argentyny - mistrza świata 1978: Ubaldo Fillol, Luis Galvan, Jorge Olguin, Daniel Passarella , Alberto Tarantini, Osvaldo Ardiles (65' Omar Larrosa), Daniel Bertoni, Americo Gallego, Mario Kempes, Leopoldo Luque, Oskar Ortiz (75' Rene Houseman) Trener: Cesar Luis Menotti  foto źródło: Wikipedia.
Król strzelców: Mario Kempes (Argentyńczyk , 6 bramek) Finał : 71.000 widzów
|
