| Mistrzostwa Świata – 1994 |
 |
 |
|
Piętnaste Mistrzostwa Świata rozegrano w USA. Stany Zjednoczone biorą udział w mistrzostwach świata od samego początku, czyli od 1930 roku, a od 1990 roku występują na mundialach nieprzerwanie (w 2010 nie zakwalifikowały się). W USA istnieje znakomita infrastruktura sportowa. Istnieją 24 stadiony mieszczące powyżej 80 tys. widzów. Są to stadiony do gry w futbol amerykański, ale można na nich oczywiście rozgrywać także mecze piłki nożnej . Cztery stadiony w USA mieszczą powyżej 100 tys. widzów. 18 z tych stadionów istniało już … przed II wojną światową i wszystkie one zostały przebudowane w latach dziewięćdziesiątych oraz po 2000 roku. W dziedzinie olbrzymich obiektów sportowych Ameryka wygrałaby zapewne mecz z całą Europą. W eliminacjach do mistrzostw świata wystartowało 147 federacji krajowych. Ze strefy południowoamerykańskiej (CONMEBOL) awans uzyskała Argentyna , Brazylia, Kolumbia, Boliwia. Z Ameryki Północnej (CONCACAF) USA (gospodarz turnieju) oraz Meksyk. Z Azji (AFC) awans uzyskały Arabia Saudyjska oraz Korea Południowa. Z Europy (UEFA) wystąpiły: Włochy, Niemcy (obrońca tytułu), Belgia, Bułgaria, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia,Norwegia, Rumunia, Rosja, Szwajcaria, Szwecja. Z Afryki (CAF) awansowały Kamerun, Maroko oraz Nigeria. Razem w finale wystąpiły 24 drużyny. Pierwsza faza to mecze rozegrane w systemie grupowym. Drużyny podzielono na 6 grup. Dalej awansowały dwie lub trzy najlepsze drużyny z grupy. Była to faza eliminacyjna.
Faza eliminacyjna: W grupie A Rumunia, Szwajcaria oraz USA (odpadła Kolumbia) W grupie B Brazylia oraz Szwecja(odpadły Rosja i Kamerun) W grupie C Niemcy oraz Hiszpania (odpadły Korea Południowa i Boliwia) W grupie D Nigeria, Bułgaria oraz Argentyna (odpadła Grecja) W grupie E Meksyk, Irlandia oraz Włochy(odpadła Norwegia) W grupie F Holandia, Arabia Saudyjska oraz Belgia (odpadło Maroko) Drugi etap to mecze w systemie pucharowym (1/8 finału). Zwycięscy awansowali do ćwierćfinałów. Niemcy – Belgia 3:2 Hiszpania – Szwajcaria 3:0 Szwecja – Arabia Saudyjska 3:1 Rumunia – Argentyna 3:2 Holandia - Irlandia 2:0 Brazylia – USA 1:0 Włochy – Nigeria 2:1 (dogrywka) Bułgaria – Meksyk 3:1 (dogrywka oraz rzuty karne) Ćwierćfinały Włochy – Hiszpania 2:1 Brazylia – Holandia 3:2 Bułgaria - Niemcy 2:1 Szwecja – Rumunia 5:4 (dogrywka oraz rzuty karne) Półfinały Włochy – Bułgaria 2:1 Brazylia – Szwecja 1:0 Mecz o trzecie miejsce Szwecja – Bułgaria 4:0 Finał: Brazylia – Włochy 3:2 (dogrywka oraz rzuty karne) Mecze Mundialu 94 odbywały się na 10 stadionach. Piłka nożna w wersji europejskiej (nie mylić z futbolem amerykańskim – najpopularniejszym sportem w Stanach) nie była w USA popularna. Zmiana nastąpiła wraz z popularyzacją i upowszechnieniem telewizji. Wyraźnie było to widoczne po mistrzostwach w 1966 roku kiedy to Anglicy zdobyli Puchar Świata. W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie w 1968 roku powstała liga piłkarska - NASL (istniała do 1984 roku). Stała się ona przystankiem dla wielu znanych „emerytowanych” (po trzydziestce) piłkarzy europejskich oraz piłkarzy z Ameryki Południowej (min. Pele). Jak to w USA celem ligi było zarabianie pieniędzy. W 1993 roku powstała druga wersja ligi piłkarskiej – MLS (istnieje do dzisiaj). Organizacja Mundialu była więc wielką promocją piłki nożnej w Ameryce Północnej oraz początkiem profesjonalnego funkcjonowania tego sportu na tym kontynencie. Sam przebieg Mundialu 94 poza kilkoma przebłyskami zespołów Arabii Saudyjskiej, Rumunii oraz Bułgarii zapisał się w pamięci finałem na którym w normalnym czasie nie padła żadna bramka. Dopiero karne zadecydowały o zdobyciu przez Brazylię czwartego tytułu mistrza świata. Król strzelców Mundialu 94 – Rosjanin Oleg Salenko w reprezentacji Rosji rozegrał tylko 8 meczów , w których strzelił 6 bramek (wszystkie na Mundialu). Pięć z tych bramek zdobył w meczu z Kamerunem ustanawiając rekord goli w jednym meczu. Tym wyczynem zdetronizował reprezentanta Polski Ernesta Wilmowskiego , który w 1938 roku zdobył 4 bramki w jednym meczu (z Brazylią). Salenko na zakończenie kariery (w 2000 roku) przeszedł do Pogoni Szczecin gdzie zagrał jeden mecz. Drugi król strzelców Mundialu 94 – Bułgar Christo Stoiczkow znany był ze swoich kontrowersyjnych wypowiedzi i zachowania (także na boisku). W 1994 zdobył Złotą Piłkę. Był jedną z barwniejszych postaci FC Barcelony, w której grał w latach 1990-95 oraz 1996-98. (uwielbiany przez kibiców Barcy). Jako jedyny Bułgar jest na liście 100 FIFA. Tak samo jak Johan Cruyff wybrał Katalonię oraz Barcelonę za swoja drugą ojczyznę. W tym turnieju nastąpił niechlubny koniec 34 letniego Diego Maradony. Został złapany na kontroli antydopingowej (niedozwolone środki) i wykluczony z zawodów. Dalszy ciąg wydarzeń w jego życiu to mieszanka kłopotów ze zdrowiem i narkotykami. Od 1981 roku przebywał w USA Kazimierz Deyna. Grał tam w drużynie San Diego Sockers. Niestety do Polski już nigdy nie wrócił. Zginał w wypadku samochodowym w 1989 roku (miał wtedy 42 lata). Jest pochowany w San Diego niecałe 200 km od Pasadeny gdzie był rozegrany finał Mundialu 94. Drużyna Bułgarii osiągnęła na Mundialu 94 swój największy sukces – dotarła do półfinału (mecz o trzecie miejsce przegrali). Tak jak drużyna Polski występowali na Mistrzostwach Świata 7 razy i tak jak nasi nie zakwalifikowali się do Mundialu 2010. Zespół bułgarski jest przez FIFA notowany (w 2010 roku) 20 pozycji wyżej od zespołu polskiego. Drużyna Szwecji , która na Mundialu 94 wygrała z Bułgarią mecz o trzecie miejsce jest stałym bywalcem Mistrzostw Świata. Szwedzi występowali w turnieju aż 11 razy. W 1958 roku przegrali w finale z Brazylią, dwukrotnie zajmowali 3 miejsce (tylko 3 razy kończyli grę w fazie grupowej). Do RPA w 2010 roku nie zakwalifikowali się. Finał Mundialu 94 rozgrywany był na stadionie w Pasadenie (koło Los Angeles). Miasto leży w najludniejszym i najbogatszym stanie USA – Kalifornii. 150 lat wcześniej tereny Kalifornii należały do Meksyku. Odległość między Pasadeną, a Bostonem (dwoma miastami gdzie odbywały się mecze Mundialu) wynosi 4200 km (48 godzin jazdy samochodem). Maskotką Mundialu został piesek Stryker. Oczywiście piesek jest przedstawiony z piłką futbolową. Finał: Pasadena na stadionie Rose Bowl Brazylia – Włochy 0:0, dogrywka, rzuty karne 3:2
USA (17 czerwiec – 17 lipiec) 1994
Skład drużyny Brazylii - mistrza świata 1994: Claudio Taffarel, Jorginho (Jorge de Amorim Campos), Aldair (Santos Nascimento Aldair), Mauro Silva, Branco (Claudio Ibrahim Vaz Leal), Mazinho (Iomar do Nascimento), Romario (Romario de Souza Faria), Dunga (Carlos Caetano Bledorn Verri), Bebeto (Jose Roberto Gama Oliveira), Zinho (Crizam Cesar de Oliveira). Trener: Carlos Parreira  foto źródło: Wikipedia.
Król strzelców: Oleg Salenko (Rosjanin) oraz Christo Stoiczkow (Bułgar) po 6 bramek Finał : 94.000 widzów
|
