Stadion Donbass Arena
Klub: Szachtar Donieck
Projekt: Arup Sport
Koszt: 400 mln dolarów (1,2 mld zł)
Pojemność: 50 tys. miejsc
Oddany do użytku: 29 sierpnia 2009 roku
Pierwszy mecz: 1 października 2009 roku / Szachtar Donieck - Partizan Belgrad (Liga Europejska)
online stadion: http://donbass-arena.com/en/webcam/
online Donieck: http://webcams.ukrtelecom.ua/cams?id=10
Mecze Euro 2012:
11.06.2012 poniedziałek godz.18.00
15.06.2012 piątek godz.20.45
19.06.2012 wtorek godz.20.45
23.06.2012 sobota godz.20.45 ćwierćfinał
27.06.2012 środa godz.20.45 półfinał
Strefa kibica: Park im. Szczerbakowa, pojemność do 30 tys. widzów.
Historia miasta i piłki nożnej
Dawno dawno temu tam gdzie jest obecny Donieck nikt nie myślał o wydobywaniu węgla lub budowie stadionów. Tereny te w przeszłości były stepami po których rozbijały się tureckie ludy koczownicze. VIII wieku były to tereny Kaganatu Chazarskiego.
Kiedy powstawała Ruś Kijowska grasowali tu Pieczyngowie i Połowcy.
W XIII wieku na tych terenach (nad rzeką Kałką) armia mongolska rozgromiła w proch wojska ruskie (zginęło 10 książąt i 25 tysięcy wojowników). Cały obszar zajęła Złota Orda.
W XV wieku Złotą Ordę zastępuję Chanat Krymski. Pierwszym tatarskim chanem został – Hadżi I Girej. (był on sojusznikiem Polski i Litwy). Później Chanat przyjął zwierzchnictwo Imperium Osmańskiego (imperium w XVI i XVII wieku było jednym z najpotężniejszych politycznie i militarnie państw na świecie). Chanat odegrał ważną rolę w Europie środkowo-wschodniej, najeżdżając Rosję i Rzeczpospolitą, co było powodem wojen polsko-tureckich. Ostatecznie Chanat został zlikwidowany przez Rosję (XVIII w.)
W XVI i XVII wieku tereny „donieckie” leżały na styku Carstwa Rosyjskiego i Imperium Osmańskiego. Swoje osady mieli tutaj Kozacy Dońscy. Z czasem Kozacy stali się najwierniejszą caratowi formacją, wojskową, często wykorzystywaną do tłumienia manifestacji i ruchów niepodległościowych (m.in. polskich powstań). Dorobili się nawet autonomicznego „Kraju Wojska Dońskiego”. Organizacja Kozaków dońskich, powołana przez cara, miała stanowić przeciwwagę dla niepokornej i przewrotnej Kozaczyzny Zaporoskiej.
W XIX wieku odkryto na tych terenach jedne z największych złóż węgla kamiennego na świecie. Jak był węgiel to musiały powstać huty. W tym czasie car Aleksander II przeprowadził w Rosji reformę uwłaszczeniową na wsi i dał zielone światło dla rozwoju przemysłu. Miało to pomóc w likwidacji zacofania technicznego i gospodarczego 75 milionowej Rosji. W 1867 roku Rosja zrobiła „złoty interes” sprzedając Stanom Zjednoczonym Alaskę za 7,2 mln dolarów. Podobny interes w 1869 roku chciał w Rosji zrobić walijski przedsiębiorca kupując tereny obecnego Doniecka za 117 tys. dolarów. Ponieważ Walijczyk nazywał się John Hughes wybudowaną przez niego nową osadę dla robotników nazwano Juzowka. (nazwa od nazwiska hJUS). W osadzie zaczęły powstawać kopalnie i fabryki metalurgiczne. Trzydzieści lat później w osadzie mieszkało już 30 tys. osób.
W zakładach Donbasu w czasach caratu pracował nieletni rosyjski ślusarz o nazwisku Nikita Chruszczow. Z czasem stał się pierwszym bolszewikiem na Ukrainie (tzn. I sekretarzem partii od 1939 roku), a od 1953 roku pierwszym bolszewikiem w Rosji. W 1964 roku na stołku głównego komunisty imperium radzieckiego zastąpił go inny Rosjanin z Ukrainy – Leonid Breżniew.
W 1917 roku kiedy to bolszewicy dokonywali przewrotu w celu zdobycia władzy Juzowka (już jako miasto ) liczyła 70 tys. mieszkańców. W okresie między wojennym komuniści zmienili nazwę miasta. Postać od której pochodziła nazwa nie jest warta wymieniania.
Przed II wojna światową miasto liczyło pół miliona osób. Po wojnie w 1961 roku w ramach po stalinowskiej odwilży miastu nadano nazwę Donieck (od nazwy rzeki Doniec).
W latach powojennych miasto było jednym z ważniejszych ośrodków wydobycia węgla kamiennego i hutnictwa w ZSRR. W „czasach komuny” przeciętny kołchoźnik zarabiał na Ukrainie około 50 rubli, górnik – 1000. Do Doniecka zjeżdżali więc ludzie z całej Rosji radzieckiej.
Po rozpadzie ZSRR od 1991 roku Donieck jest miastem niepodległej Ukrainy.
Po uzyskaniu niepodległości w Doniecku powstał Związek Przemysłowy Donbasu (ISD), największy koncern metalurgiczny w kraju (koncern kupił min. Stocznię w Gdańsku).
Na początku 2010 roku pakiet kontrolny ISD został kupiony przez rosyjskie koncerny Evraz Group i Metalloinvest.
W mieście funkcjonuje 17 kopalń węgla oraz 5 hut żelaza. Obwód Doniecki zużywa rocznie tyle samo gazu co cała gospodarka polska.
Z tych terenów (obwód doniecki) wywodzi się obecny prezydent Ukrainy Wiktor Janukowicz. Prezydent należy też do tzw. „Klan Donieckiego” (grupy polityczno – biznesowej). Drugą osobą „ w klanie” jest Rinat Achmetow polityk pochodzenia tatarskiego, doniecki biznesmen, najbogatszy człowiek na Ukrainie, właściciel klubu piłkarskiego Szachtar Donieck, sponsor Donbass Areny (majątek około 5 mld dolarów).
Dzisiaj większość mieszkańców Doniecka to Rosjanie (48%) oraz Ukraińcy (46%). Miasto liczy około miliona mieszkańców
Donieckie drużyny piłkarskie:
W ukraińskiej ekstraklasie tzn. Premier Liha grają:
Szachtar Donieck (klub założony w 1936 roku).
Grają na Donbas – Arena. Strona internetowa klubu: http://www.shakhtar.com/en/
Trenerem jest Mircea Lucescu
Prezesem klubu jest miliarder Rinat Achmetow. Z własnych pieniędzy współfinansował budowę stadionu.
Poprzedni Prezes Szachtara - Aleksander Bragin, (który postawił klub na nogi) podczas meczu w 1995 roku wyleciał razem z ochroniarzami w powietrze (wybuch w loży VIP-ów).
W młodości Bragin należał do paczki chłopaków z przedmieścia Doniecka. Należeli do niej też Rinat Achmetow (obecnie najbogatszy człowiek na Ukrainie) oraz Wiktor Janukowycz (obecnie Prezydent Ukrainy). Młodzieńcy lubili razem grać w piłkę. Uprawiali też boks w klubie sportowym.
Miłość do piłki Rinat Achmetow czuje do dziś. Pod Donieckiem zbudował jedną z najbardziej nowoczesnych baz piłkarskich na świecie. Trenują tam zawodnicy Szachtara. Działa tam też akademia futbolowa, w której mieszka, uczy się i trenuje około dwóch tysięcy młodych zawodników z Ukrainy.
W maju 2009 roku (po zwycięstwie z Werderem Brema) Szachtar zdobył puchar UEFA. Obecnie w lidze ukraińskiej dorównać mu może tylko Dynamo Kijów. Mecze tych drużyn to „święte wojny piłkarskie”.
Metałurh Donieck (klub założony w 1996 roku).
Grają na Stadionie Metałurh. Strona internetowa klubu: http://metallurg.donetsk.ua/
Trenerem jest Wołodymir Pjatenko
Prezesem klubu jest miliarder Serhij Taruta (udziałowiec i założyciel ISD)
Transport w mieście:
Autobusy – są tanie i to jest główny atut
Marszrutki – prywatne mikrobusy jeżdżą jak chcą – tanie i szybkie.
Tramwaje – 8 linii po których jeżdżą „sowieckie” modele KTM 5. Ponieważ radziecka gospodarka wyprodukowała ich kiedyś aż 14 tysięcy wagonów (rekord światowy) to zobaczycie je nie tylko w tym mieście. Poszaleć można też w tramwajach czeskich – Tatra T3
Trolejbusy – 11 linii
Metro – Aktualnie budowana linia czerwona (docelowo 15 stacji, 21km). Do Euro 2012 pewnie coś będzie jeździć między 6 stacjami.
Plan docelowy metra poniżej:
schemat metra źródło : serwis:urbanrail.net
z Gdańska do Doniecka:
Samochodem: 1852 km (26 godzin). Benzyna tania, ale zostaje - wypełnienie deklaracji na samochód, czyli tymczasowy dowód rejestracyjny na terytorium Ukrainy. Wykupienie ubezpieczenia na samochód. Podchody czasowo – frycowe na granicy. Później na trasie można spotkać ukraińską drogówkę – DAI (Dorożnio-Awtomobilna Inspekcja, po polsku DAJ kasę).
Samolotem: Brak lotów bezpośrednich z Polski. Przez Monachium / Wiedeń, samolotami Lufthansa / Austrian, cena 1200 – 1600 zł.
Pociągiem: do Warszawy. PKP Intercity odjazd z Warszawy do Kijowa wieczorem (po 21-ej, w Kijowie po południu). Dalej do Doniecka kolejami ukraińskimi.
Na dalekobieżnych trasach wszystkie bilety muszą mieć rezerwację. Wagony są w trzech kategoriach: jako osobowe, kuszetki bez przedziałów ( „płatskartnyj” ) i sypialne dwu i czteroosobowe („kupejnyj”).
